Pazi, ne ugazi!

Prva žvakaća guma prodata je 1848. godine. Dvije godine kasnije joj je dodat šećer. Njujork devedesetih godina devetnaestog vijeka je bio okupiran ovim produktom... Od tada do danas je evoluirala i (p)ostala jedan od najpopularnijih artikala na tržištu. Vrijednost kompanija koje ih proizvode je skoro dvadeset milijardi dolara.

Ginisova knjiga rekorda bilježi ime Suzan Montgomeri Vilijams zbog balona koji je u prečniku imao 58,24 cm. Danci su najveći potrošači žvaka. Ni ser Aleks Ferguson očigledno nije ostao imun. Sa druge strane, u Singapuru je uveden embargo na njih, jer je neophodno održati higijenu ulica, a kazne za krijumčarenje su i do godinu dana zatvora. I svi se mi nekad iznerviramo kad ugazimo u to ljepljivo čudo, ali neki ljudi su se sjetili i od nje napravili umjetnost...

U Sent Luisu postoji aleja žvakaćih guma. Ulica duga 21 metar je izlijepljena hiljadama raznobojnih žvaka. Projekat pravljenja skulptura od ove materije je započet 1998. godine, a Italijan Mauricio Savini je uveo inovacije i počeo da stvara nevjerovatne figure od monohromnih žvakaćih guma. Kanadski umjetnik Kronenvald ih lijepi na ivericu i tako postepeno gradi portrete poznatih ličnosti.

Centralna figura ove priče je Englez. Velika Britanija godišnje potroši na desetine miliona funti za uklanjanje zalijepljenih žvaka sa pločnika, trotoara i ulica. Jedan čovjek se sjetio da uz mnogo manje sredstava postigne veći efekat. Ben Vilson je londonski umjetnik koji se posvetio ukrašavanju ulica svog grada. Na tu ideju došao je krajem devedesetih, a intenzivno je sprovodi u djelo poslednjih nekoliko godina.

Rođen je u porodici umjetnika. Rastao je u kreativnom okruženju i imao je inovativne ideje. Daleko od toga da je samo ovaj vid minijaturalnog slikarstva sav njegov opus, on se i drugačije umjetnički izražava, ali ovo je nešto skroz ekscentrično, posebno, genijalno...

Počeo je na Barnet Stritu, a onda je „metastazirao“ po cijeloj Evropi. Lokalne vlasti nijesu bile saglasne sa Vilsonovim radom, dešavalo se i da bude uhapšen, ali on je istrajao. Sada London ima pečat više. Ovaj čovjek je postao lokalna legenda.

Inspiraciju crpi iz svih sfera: prirode, arhitekture, praistorije, kulinarstva, sporta... Lik koji tumara ulicama u odjeći punoj fleka od boje, sa torbom u kojoj je osnovno oruđe za njegov rad (sprej, četkice, skalpel...) i vreba pločnike pečatirane žvakama čekajući priliku da se nasloni na beton i počne da slika, sada izaziva divljenje. Vilsonovo gotovo mikroskopsko slikarstvo ne traži salone, galerije, megalomanske izložbe, snobovske koktele, ono je jednostavno priča za sebe. Ono ne bode, već golica oči, golica maštu... Opominje i podržava svakog ko ima da pokaže nešto lijepo, inovativno i kreativno. Osobenjak, čiji su se crteži i skuplture mogli vidjeti od Irske i Skandinavije, preko Francuske i Njemačke do SAD-a, ovoj vrsti zalijepljenog otpada daje umjetničku reciklažu, pretvara je u art, u umjetnost ulice, umjetnost pločnika...

Luka Rakojević, Fakultet umjetnosti, Univerzitet Donja Gorica

Comments  

 

+1 #1 Klementina 2012-01-14 21:50

Mnogo mi se dopao tekst! Ovo je za mene skroz nova i interesantna informacija.

Quote

 

Refresh comments list
RSS feed for comments to this post

Add comment

Name (required)

E-mail (required, but will not display)

Website

Notify me of follow-up comments

Refresh

Send

Cancel

JComments